Gönül ne gezersin

Gönül ne gezersin seyran yerinde
Âlemde her şeyin yerinde
Olura olmaza dost deyüb gezme
Bir ahdine bütün yâr olmayınca

Yürü sofî yürü yolundan azma
İlin gıybetine kuyular kazma
Varub her dükkânda metâın çözme
Yanında mürşidin var olmayınca

Kalktı havalandı gönülün kuşu
Kavga gıybet etmek kötünün işi
Üstadın tanımaz bunda her kişi
Anın kim mürşidi er olmayınca

Varub bir kötüye sen olma nöker
Çerhine değer de dolunu döker
Ne Hudâ’dan korkar ne hicap çeker
Bir kötüde nâmus âr olmayınca

Şah Hatâyî’m edem bu sırrı beyan
Kâmil midir câhil sözüne uyan
Bir başdan ağlamak ömredir ziyan
İki başdan muhib Yâr olmayınca

Gele gönül hoş görelim bu demi
Bu da böyle kalmaya bir gün ola
Kişi çekmek gerek gussayı gamı
Hak’tan gelür her ne gelse bir kula

Er odur i’tikad ede pîrine
Nazar ede evvel ü âhırına
Elbet yok kadimdir ilter yerine
Sana kim neylerse salagör yola

Biz de biliriz ki dostu kardeşi
Bulamadım bir kara gün yoldaşı
Dost geçinüb yüze gülen kallaşı
Bahâsıdır satmak gerek bir pula

Her kişi bir hayâl ile eğlenür
Dâim anın gönlünde ol eğlenür
Böyle olur seydiğim gâh ağlanur
Kimi gördük kıyâmete dek güle

Kârun’u gör bunadı ya buldukça
İnandı felek yüzüne güldükçe
Sen iyilik et durma elden geldikçe
Dediler Halk bilmezse Hâlik bile

Gerçek olan kişi dosttan ayrılmaz
Değme kişide hakîkat bulunmaz
Sen seni satsan yedirsen bilinmez
Bu zamanda kimse yaramaz ile

Hatâyî dünyânın ötesi fâni
Bizden evvel bunda gelenler kani
Sanma dâim şad yürüye düşmeni
Bir gün olub nevbet ana da gele

Bu yolun yolcusu olayım dersen
Elde iki karpuz tutmalı değil
Derviş olub şalvar giyeyim dersen
Gâhi giyüb gâhi atmalı değil

Lâden bahçesinde gonca gül olmaz
Kâmil ile yoldaş olan yorulmaz
İki mahlûk vardır Hak’ka kul olmaz
Mağrurluk gibirlik etmeli değil

Mağrurlar orada olurlar yalan
Kibr imiş yorulub yollarda kalan
Eğer yolcu isen köprüyü dolan
Göz göre çamura batmalı değil

Koyun kuzusuna nasıl meledi
Öküzün kulağına kimler enedi
Garib bülbül gül dalında tünedi
Her çalı başında ötmeli değil

Şah Hatâyî İmam Câfer muhbiri
Hak’kın yârânıdır Veyselkarânî
Hak’kın haznesinden gelen güheri
Müşteri olmayana satmalı değil

THE POETRY OF HATAYI (Shah Ismâ’il I) (1487-1524)

Advertisements

Comments are closed.

Up ↑

%d bloggers like this: